Mix masasında saatlerce uğraşılan bazı sorunlar, aslında aranje kararlarının sonucudur. Aynı frekans bölgesinde çalan üç enstrüman, hiçbir ayarla ayrışmaz.
Aranjenin ilk kuralı görev dağılımıdır. Her enstrümanın parça içinde tanımlı bir işi olmalıdır: zemin, hareket, renk ya da vurgu.
İkinci kural aralık dağılımıdır. Klavye, ritim gitarı ve arka vokaller aynı orta bölgeyi doldurduğunda hiçbiri net duyulmaz.
Üçüncü kural zamandır. Her enstrüman her ölçüde çalmak zorunda değildir; susan bir enstrüman, girdiğinde daha çok duyulur.
Yoğunluk artışı bölüm bölüm planlanır. Nakarat verse'ten daha dolu duyulacaksa, bu fark eklenen katmanla değil, boşaltılan verse ile de sağlanabilir.
Katman sayısı sınırlanır. Aynı işi yapan iki katmandan biri çıkarıldığında mix genellikle açılır.
Aranje kararları kayıt öncesinde alındığında hem stüdyo saati hem mix süresi kısalır.
Yoğunluk sorununu görmenin pratik bir yolu vardır: parça, katmanlar teker teker kapatılarak dinlenir. Kapatıldığında hiçbir şey değişmeyen katman, aranjeden çıkarılır.
Aynı ölçüde çalan iki ritmik katman özellikle sorun üretir. Biri kaydırılır, biri seyrekleştirilir ya da biri tümüyle kaldırılır.
Yoğunluk her zaman katman sayısıyla ilgili değildir; nota yoğunluğu da bir etkendir. Aynı katmanın daha az nota çalması, katman çıkarmakla aynı sonucu verebilir.
Stüdyomuzda aranje çalışmaları kayıt takviminden önce tamamlanır ve katman listesi yazılı olarak çıkarılır.