Stüdyoya girdikten sonra "acaba bu bölüm iki mi dört ölçü mü olsun" tartışması başlıyorsa sorun kayıtta değil, ondan öncesindedir. Ön prodüksiyon, parçanın biçimini, tonalitesini, temposunu ve enstrüman dağılımını kayıt gününden önce karara bağlama işidir.
Birinci adım tempo. Her parçanın tempo değeri belirlenir ve basit bir demo üzerinde denenir. Kağıt üzerinde doğru görünen tempo, çalındığında çoğu zaman iki üç birim kayar.
İkinci adım biçim. Giriş, verse, nakarat, geçiş ve çıkış uzunlukları ölçü sayısıyla yazılır. Bu tablo olmadan yapılan kayıtta her tekrar farklı uzunlukta çıkar.
Üçüncü adım tonalite. Vokalistin rahat aralığı ölçülür ve ton buna göre seçilir. Ton kararı kayıttan sonra değiştirilemez.
Dördüncü adım aranje yoğunluğu. Hangi bölümde kaç enstrümanın duyulacağı önceden belirlenir; her şeyi kaydedip sonra silmek pahalı bir yöntemdir.
Ön prodüksiyon çıktısı üç dosyadır: tempo haritası, biçim tablosu ve kaba bir referans demo. Bu üçü hazırsa kayıt günü teknik bir işe dönüşür.
Beşinci adım kılavuz kayıttır. Tempo, biçim ve tonalite kararlandıktan sonra alınan basit bir kılavuz kayıt, seans müzisyenlerine gönderilecek ilk belgedir.
Ön prodüksiyonda alınan kararlar geri dönülemez sayılmaz; ama değiştirilecekse kayıttan önce değiştirilir. Kayıt başladıktan sonra yapılan biçim değişikliği bütün katmanları etkiler.
Bu aşamada bir de risk listesi çıkarılır: hangi bölüm teknik olarak zor, hangi parça vokal aralığının sınırında, hangi düzenleme henüz oturmamış. Liste kısa olsa da seans planını doğrudan biçimlendirir.
Stüdyomuzda albüm çalışmaları ön prodüksiyon toplantısıyla başlar ve kayıt takvimi bu toplantıdan sonra çıkarılır.