Albüm bir parça yığını değil, baştan sona dinlenmek üzere kurulmuş bir sıradır. Sıra yanlış olduğunda parçalar birbirini zayıflatır.
İlk parça tonu belirler. Albümün en iddialı parçası değil, dinleyiciyi doğru beklentiye sokan parça öne konur.
Tempo dağılımı gözetilir. Üç hızlı parçanın ardı ardına gelmesi dinleyiciyi yorar; iki hızlı parçanın arasına yerleştirilen orta tempolu bir parça nefes aralığı açar.
Tonaliteler arası ilişki de sıralamayı etkiler. Yan yana gelen iki parçanın tonu arasında yakın bir ilişki varsa geçiş kendiliğinden akar.
Süre dengesi ayrı bir başlıktır. Uzun parçalar albümün ortasına, kısa ve yoğun olanlar başa ve sona yerleşir.
Kapanış parçası bir sonuç cümlesidir. Genellikle en sakin ya da en açık uçlu parça buraya konur.
Sıralama denemesi kulakla yapılır: aday sıra baştan sona kesintisiz dinlenir ve nerede dikkatin dağıldığı işaretlenir.
Sözler de sıralamanın parçasıdır. Aynı temayı işleyen iki parça yan yana geldiğinde albüm tekrar ediyormuş gibi duyulur; araya farklı bir konu giren parça bu izlenimi dağıtır.
Tek olarak yayımlanacak parçalar ayrı bir hesap ister. Bunlar genellikle ilk üç sıraya yerleştirilir; ancak albümün bütünlüğü bu yerleşim uğruna bozulmaz.
Sıralama denemesi birden çok kişiyle yapılır. Parçaları ilk kez dinleyen biri, aylardır üzerinde çalışan ekipten farklı bir sıra hissi verir ve bu geri bildirim değerlidir.
Stüdyomuzda mastering öncesinde parça sırası birlikte denenir ve son karar bu dinlemeden sonra verilir.